Aan de keukentafel

Voor veel mensen die landelijk wonen is hun woning veel meer dan alleen een huis. Het is een plek met geschiedenis. Een plek waar kinderen zijn opgegroeid waar jarenlang is gewerkt en geleefd en waar de tuin rondom het huis altijd vanzelfsprekend deel uitmaakte van het dagelijks leven. Zulke huizen dragen herinneringen met zich mee en voelen vaak als een verlengstuk van het leven dat er is opgebouwd.

In de loop der jaren kan er echter iets veranderen. Het huis dat ooit precies paste kan op een gegeven moment groter aanvoelen dan nodig. Het onderhoud van de grond rondom het huis vraagt meer tijd en energie dan voorheen. En wanneer kinderen verder weg wonen ontstaat soms ook de wens om dichter bij hen in de buurt te zijn. Dat zijn geen grote, plotselinge beslissingen, maar gedachten die zich langzaam ontwikkelen.

Een tijde geleden zat ik opnieuw aan zo’n keukentafel. Het eerste contact met deze mensen was al vier jaar geleden. In die tijd is er veel besproken maar ook vaak bewust niets besloten. Er waren momenten van twijfel, van loslaten en van opnieuw kijken naar wat de toekomst zou kunnen brengen. Dat proces herken ik bij veel mensen en het is heel normaal.

Een huis met zoveel geschiedenis verkoop je niet zomaar. Het vraagt tijd om te accepteren dat een volgende stap mag. Tijd om met trots terug te kijken op wat is opgebouwd en om voorzichtig vooruit te kijken naar wat beter past bij de huidige levensfase.

Mijn werk als makelaar gaat voor mij daarom verder dan het verkopen van een woning. Ik kom om te luisteren, om mee te denken en om samen te onderzoeken wat goed voelt. Niet gehaast en zonder druk maar met aandacht en rust.

Misschien herkent u zich in dit verhaal en speelt die gedachte ook bij u al een tijdje. Dan hoeft dat nog nergens toe te leiden. Soms is een gesprek al voldoende om overzicht en rust te krijgen.

Wilt u daar eens rustig over praten, dan bent u van harte welkom. Niet om direct beslissingen te nemen, maar om samen te kijken naar de mogelijkheden. In uw tempo.